[mk_image src=”https://drmahdiyehasadi.com/wp-content/uploads/2019/01/2-2.jpg” image_size=”full” title=”روانشناسی تربیتی” align=”center”]

از مجموعه خدمات ما ، ارائه مشاوره رواشناسی تربیتی می باشد. یکی از موضوعاتی که در روانشناسی تربیتی به آن تاکید می شود نیازهای جسمی و روانی انسان است که البته بخش مهم تر آن را می توان نیازهای روحی و روانی نام برد. چرا که اصولا این علم با مباحثی از قبیل یادگیری, توانمندسازی هنجاری افراد و آماده سازی آنان در جهت ارتباط و تعامل اجتماعی برای رسیدن همزیستی متعادل در جامعه در ارتباط است.

تعریف روانشناسی تربیتی

روانشناسی تربیتی به طور خلاصه یعنی شناخت اصول و چهارچوب ها, قواعد علم روانشناسی و به کار بستن آن روش ها در جریان ها و موقعیت های تربیتی. یکی از موضوعاتی که در روانشناسی تربیتی به آن تاکید می شود نیازهای جسمی و روانی انسان است که البته بخش مهم تر آن را می توان نیازهای روحی و روانی نام برد. چرا که اصولا این علم با مباحثی از قبیل یادگیری, توانمندسازی هنجاری افراد و آماده سازی آنان در جهت ارتباط و تعامل اجتماعی برای رسیدن همزیستی متعادل در جامعه در ارتباط است.

افراد در مراحل و دوره های متفاوت زندگی شان به جهت موقعیت اجتماعی و شغلی و روابط اجتماعی شان نیاز به پیوستن به گروه های اجتماعی دارند. پیوستن و تعلق به گروه های مختلف اجتماعی از جمله گروه همسالان, خانواده یا همکلاسی می تواند باعث کسب حیثیت و منزلت اجتماعی برای افراد شود. روانشناسی تربیتی در این خصوص به خوبی می تواند در شکل یک مشاوره وارد شود و در صورت عدم توانایی افراد در پیوستن به بدنه و ساختار ارتباطی جامعه, به افراد کمک نماید. به عبارت دیگر, روانشناسی تربیتی عبارت است از جریانی پیوسته و مستمر که هدف آن کمک به رشد و نمو شناختی , جسمانی, اجتماعی افراد یعنی به طور کل کمک رساندن به رشد شخصیتی افراد در جهت تسهیل کسب کردن ارزش های همگانی پذیرفته شده _ یعنی همان هنجارها _ جامعه و همچین یاری رساندن به افراد در خصوص شکوفا کردن ویزگی ها و استعدادهای درونی آن هاست. به این ترتیب مشخص می شود که واژه تربیت از اصول فرهنگی که در خانواده به افراد و کودکان آموزش داده می شود فراتر و گسترده تر می باشد و می بایست از نظام تربیتی کلان اجتماعی سخن به میان آورد که روانشناسی تربیتی مجری اصلی آن به خصوص در نهادهای رسمی آموزشی در جامعه می باشد.

یکی از اساسی ترین و اصلی ترین موضوعات این رشته «تربیت و تعلیم» می باشد. اولویت دانستن تربیت بر یادگیری در تعریف مذبور حاکی از این واقعیت است که علی رغم اینکه این دو مفهوم لازم و ملزوم یکدیگر می باشند اما با توجه به نقش کلیدی تر مبحث تربیت و اخلاق بر یادگیری و تعلیم, نشان دهنده ماهیت اصلی این رشته از روانشناسی است که پیش فرض های آن بر تربیت افراد استوار می باشد. بد نیست بدانید که نخستین کتاب در رشته روانشناسی تربیتی در اوایل قرن بیستم یعنی در سال 1913 توسط ثرندایک منتشر شد که در آن کتاب به بررسی و کنکاش در خصوص طبیعت و فطرت انسان, قوانین و اصول یادگیری و همچنین تفاوت های فرد یا افراد با هم پرداخته است و مباحث آموزشی و مسائلی که در حین آموزش پیش می آید را با روش های آزمایشی مورد تحقیق قرار داده است.

کار مشاور روانشناس تربیتی چیست؟

روان شناسی تربیتی و البته مشاور روانشناسی تربیتی نقش اساسی و عمیقی در کسب شناخت از دانش آموزان ، افرادی که دوره های تربیت معلم را سپری می کنند و … ایفا می کنند. این مشاوران با به کار بستن و بهره بردن از یافته های علمی رواشناسان تربیتی که در شرایط کنترل شده و آزمایشگاهی به دست می آید به بهتر شدن کیفیت شرایط کلی اموزشی و بهبود عملکرد شناختی یادگیرندگان می انجامد. با شناختن یافته‌ها و دستاوردهای این شاخه از روانشناسی افراد و سازمان هایی که در زمینه آموزش فعالیت می کنند به طور قطع به نتایج بسیار بهتری دست خواهند یافت . بهره گیری از یافته‌های روانشناسی تربیتی سرعت بیشتری به رشد علمی و تکنولوژیک و البته اقتصادی در جامعه خواهد بخشید.

نباید اشتباه کرد و هدف نهایی این رشته را تنها مطالعه رفتار انسانی دانست بلکه مهم تر از آن این علم به دنبال ایجاد تغییراتی در حوزه شناختی افراد است که این امر را می توان یک هدف فرهنگی و ارزشی برای جامعه دانست چرا که به همسو کردن افراد با هنجارها و متعاقبا هنجارپذیر شدن در سازمان های مختلف اجتماعی منجر خواهد شد. این شاخه علمی البته فقط جنبه ای کاربردی ندارد، بلکه ضمن انجام فعالیت های کاربردی، از انجام و هدایت تحقیقات محض و یا غیرکاربردی خاص خود نیز ناگزیر است.

در هر صورت، مسائل و مباحث روان شناسی تربیتی، را می توان در سه زیرشاخه و عنوان  مشکلات و مسائل ناشی از ساخت روانی فیزیکی رفتاری،  مباحث مربوط به یادگیری، و تمایزات و تفاوت های فردی خلاصه کرد. هرچند کار ویژه های این شاخه از روانشناسی را می توان این چنین شرح داد:

کمک به ساختن نیروی انسانی ماهر در جامعه

نیاز روزافزون جامعه و سازمان های فعال در جامعه به نیروی انسانی کارآمد و ماهر ایجاب می کند شکلی از نهادها یا شاخه ای علمی وجود داشته باشد که بتوان به این مهم دست یافت. باید بر این واقعیت تاکید کرد که بیشترین افراد بیکار در سطح جهان انسان هایی هستند که فاقد مهارت های کافی در این زمینه هستند. روان شناسی تربیتی بر همین اساس، نقش حیاتی و مهم بر عهده دارد که نه فقط به افراد در جامعه مهارت های لازم و مربوط را آموزش می دهد که در شرایط خاصی حتی می تواند به افرادی که به دلیل نداشتن مهارت کافی و لازم توانایی ادامه کار نداشته اند نیز کمک فوری برساند.

استفاده از روانشناسی تربیتی در موضوع یادگیری و تعلیم

طبیعتا برای معلمین در امر آموزش دانش آموزان پی بردن به موانعی که باعث افت تحصیلی در امر یادگیری می شوند نیز قابل دسترس است اما مشاور روانشناسی تربیتی توانایی این را دارد که با به کار بستن روش ها و متدهای علمی میزان افت تحصیلی را نیز به خوبی کاهش دهد و با بررسی و کشف علل افت تحصیلی دانش آموزان راهکارهای لازم و فوری را جهت برطرف ساختن موانع و مشکلات به ما ارائه دهد. به عبارت دیگر, در روانشناسی تربیتی به خوبی با با بهره گیری از تست های علمی و جلسات مشاوره ای با دانش آموزان, به استعدادها, نقاط قوت و البته نقاط ضعف احتمالی پی برده می شود و در همین راستا برنامه ریزی ها و کاربست هایی جهت برطرف ساختن موانع یادگیری برای دانش آموزان پی ریزی می شود. البته در جهت برجسته ساختن نقاط مثبت و توانایی های دانش آموز نیز برنامه ریزی می شود زیرا در بسیاری از اوقات برجسته ساختن و توانمند کردن استعدادهای دانش آموز در یک جهت خاص خود به خود باعث کمرنگ شدن و حتی برطرف شدن یک نقطه ضعف عمده دیگر می گردد.

بهره‌گیری از روانشناسی تربیتی در تربیت و پرورش روحی و روانی

خیلی از اوقات کودکانی وجود دارند که متاسفانه به علل گوناگون مودب نیستند و با نظم میانه خوبی ندارند. بسیاری از آموزگاران و معلمین به دلیل اینکه توانایی و یا آموزش کافی در برخورد با چنین معظلاتی را ندارند پس از مدتی خسته شده و این کودکان را به حال خود رها می سازند. همزمانی این رهاسازی و تدوام در تکرار رفتارهای نابهنجار کودک او را در طی زمان به کسب یک شخصیت ضدهنجاری و ضداجتماعی سوق می دهد. روانشناسی تربیتی و البته مشاور روانشناس تربیتی در این نقطه ورود می کنند و با روش هایی که آموخته اند پس از جلسات گوناگون و به کارگیری روش های علمی می توانند به کودک در جهت همنوا شدن اجتماعی کمک شایانی برسانند.

چه مشاوره تربیتی بهتر است؟

هر چند از نظر علمی و رویکردهای علم روانشناسی , متدها و مکاتب گوناگون روانشناسی هر کدام نوع خاصی از روانشناسی تربیتی را تجویز می کنند اما به طور کلی مشاوره تربیتی بهتر و کامل تر خواهد بود بر سه عنصر و یا موضوع تاکید نماید:

1- یادگیرنده (دانش آموز)

2- محیطی که یادگیری در آن اتفاق می افتد.

3- پروسه و خود عمل آموزش و یادگیری.

به عنوان یک علم ، مسیر نهایی روان‌شناسی تربیتی فراهم ساختن نظریات و دانشی است که افرادی که در حوزه تعلیم و تربیت فعالیت می کنند بتوانند با به کارگیری آن اصول بهترین نتایج تربیتی و یادگیی در بحث آموزش را به دست بیاورند. اما باید این واقعیت را در نظر گرفت که تنها با بهره مندی از این اصول نمی توان به آن اهداف متعالی رسید و اینجاست که شاید بشود گفت روانشناسی تربیتی قبل از اینکه یک علم باشد شاید بتوان آن را یک فن و هنر نامید چرا که علاوه بر اصول علمی, روحیه ویژه ای را از سوی تعلیم دهندگان می طلبد.

[mk_image src=”https://drmahdiyehasadi.com/wp-content/uploads/2019/01/unnamed-file-32.jpg” image_size=”full” title=”روانشناسی تربیتی” align=”center”]