روانشناس

روانشناس

یک روانشناس وضعیت‌های ذهنی طبیعی و غیرطبیعی، فرایندهای شناختی، احساسی و اجتماعی و رفتار را مشاهده، تفسیر و ضبط و چگونگی ارتباط افراد با یکدیگر و محیط آنها را مورد بررسی قرار می‌دهد. برای تبدیل شدن به یک روانشناس، فرد اغلب فارغ‌التحصیل رشته روانشناسی است، اما در اکثر حوزه‌های قضایی، سایر حرفه‌های رفتاری (مانند مشاوران و روانپزشکان) همچنین می‌توانند ارزیابی، تشخیص، درمان و مطالعه فرایندهای ذهنی را انجام دهند.
هنگامی که به دنبال کمک از یک درمانگر روان هستید، ممکن است شما به دنبال یک روانشناس عمومی باشید. البته اگر نیاز به روانشناسی دارید که می‌خواهید در رشته‌های متنوعی به شما کمک کند، شما می‌توانید یکی از روانشناسان روانشناسی بالینی، روانشناسی بهداشت و روانشناس‌های ورزشی استفاده کنید. یک روانشناس در هر حوزه‌ای که شناخته شده باشد، معمولاً دارای مدارک تحصیلی دانشگاهی و نظارت بر آموزش در آن حوزه خاص است. شما باید از یک روانشناس، رفتار اخلاقی و استانداردهای عملکردی رفتاری را انتظار داشته باشید.

اصول اخلاقی روانشناسان و کد رفتاری

انجمن روانشناسی آمریکا (APA) اصول اخلاقی روانشناسان و قانون رفتار آنها را (از این پس به عنوان کد اخلاقی نامیده می‌شود ارائه داد) این اصول شامل مقدمه و پنج اصل عمومی (A-E) و استانداردهای اخلاقی خاص است. مقدمه در مورد اهداف، سازمان، ملاحظات و زمینه استفاده از قانون اخلاق بحث می‌کند. اصول مقدماتی و عمومی اهداف آرمانگرا جهت هدایت آنها به بالاترین آرمان‌های روانشناسی ارائه شده است. اگر چه مقررات مقدماتی و عمومی، خود قوانینی قابل اجرا نیستند، اما باید در رویکرد اخلاقی آنها لحاظ شود. استانداردهای اخلاقی قوانین قابل اجرا برای رفتار آنها تعیین شده است. اکثر استانداردهای اخلاقی به طور گسترده برای اعمال روانشناسان در نقش‌های متنوع نوشته شده است، هرچند استاندارد اخلاقی می‌تواند بسته به زمینه مورد نظر متفاوت باشد. استانداردهای اخلاقی جامع نیستند.
این اخلاق‌نامه فقط به فعالیت‌های روانشناسان که بخشی از نقش علمی، آموزشی و یا حرفه‌ای آنها به عنوان روانشناس است، می‌پردازد. حوزه‌هایی که تحت پوشش آنها قرار می‌گیرد عبارتند از: روانشناسی، مشاوره در مدرسه، پژوهش، تدریس روانشناسی، نظارت بر کارآموزان، خدمات عمومی، توسعه سیاست، مداخله اجتماعی، توسعه ابزارهای ارزیابی، انجام ارزیابی مشاوره تحصیلی، مشاوره سازمانی، فعالیت‌های قانونی، طراحی و ارزیابی برنامه‌های دولتی است. اینکه چه کسی می‌تواند روانشناس شود تشخیص آن بسیار سخت است. بسیاری هستند که ادعای دانش روانشناسی را با خود یدک می‌کشند اما هیچ گونه تبحری در این کار ندارند. برخی‌ها نیز بسیار حرفه‌ای بوده و کاملاً به علم روانشناسی واقف هستند. برخی از روانشناسان حرفه خود را تدریس می‌کنند، برخی هستند که به تحقیق و پژوهش در این زمینه می‌پردازند. برخی از آنها روانشناسان کاربردی هستند. روانشناسانی هم وجود دارند که علاوه بر اینکه بر روان انسان با صحبت کردن کار می‌کنند به دنبال روان‌درمانی از طریق دارو هستند. به عنوان کسی که یکی از وظایف تخصصی مثل روان‌شناس بالینی، روا‌ن‌شناس مشاور، روان‌شناس قانونی، روان‌شناس مدرسه و غیره را به عهده خواهد گرفت آنها کار دشواری دارند. روانشناسان دارای درجه فوق لیسانس یا درجه دکترا هستند. البته برخی از آنها مسائل روانشناختی افراد را مورد بررسی قرار می‌دهند.

چگونه یک روانشناس خوب انتخاب کنیم؟

خوشبختانه امروزه در بسیاری از موارد، جلسات روانشناسی با نرم‌افزار به صورت حرفه‌ای دیده می‌شود و شما هم اگر در اینترنت به شکل گسترده جست‌وجو کنید قطعاً با افراد زیادی از آنها آشنا خواهید شد. در اینجا کارشناسانی هستند که به خوبی می‌توانند یک درمانگر روح و روان مناسب را به شما معرفی کنند.
ابتدا، نوع درمانگر را تعیین کنید”درمانگر” یا “روان‌درمانگر” یک اصطلاح کلیدی است که شامل روانشناس، روانپزشک، کارمند اجتماعی و مشاور است و هر کسی که دارای گواهی تخصص و روش‌های مختلف است.
کارا مریل، یک درمانگر ذهن است ، او گفت: برای مثال، روانشناسان “که دارای یک دکترا هستند ، مجوز دارند تا آزمایشات تشخیصی خاص را بر روی مشتریان فردی انجام دهند.” تمرکز روی درمان اغلب بر مغز و نحوه تأثیر آن بر رفتار است. ”
از سوی دیگر روانپزشکان هستند که به تحصیل در پزشکی و درمان بیماری روحی روی می‌آورند. مریل می‌گوید: ” تنها درمانگران هستند که می‌توانند داروها را به بیماران تجویز کنند.” کارکنان اجتماعی و مشاوران اغلب به مشتریان با طیف گسترده‌ای از مسائل کمک می‌کنند و معمولاً فقط باید مدرک کارشناسی ارشد را داشته باشند.
شما چگونه می‌توانید تشخیص دهید که درمانگر روح شما چه کسی باشد؟ برخی از روانشناسان از درمان‌های پردازش شناختی (CPT) استفاده کرده و برخی دیگر از درمان رفتاری شناختی (CBT)، استفاده می‌کنند. یک درمانگر روح یا یک روانشناس می‌گوید شما همان‌طور که نمی‌توانید نزد یک ارتوپد بروید و قلب خود را درمان کنید. برای درمان اضطراب یا ترس خود نیز باید به دنبال یک متخصص باشید.
برخی سؤالات وجود دارد که هنگام انتخاب یک روانشناس باید از خود بپرسید. آیا شما در جست‌وجوی فردی هستید که به صورت طولانی مدت تحت نظر او باشید؟ آیا شما یک متخصص روانپزشک را انتخاب می‌کنید که با صبر و مهربانی به صحبت‌های شما گوش دهد و تلاش می‌کند مشکل شما را حل کند؟
در تحقیقات انجام شده نیز گفته می‌شود که این سؤالات مهم هستند زیرا شما می‌خواهید با کسی روبه‌رو شوید که مسائلتان را با او در میان بگذارید و بتواند با کمک به شما و راهنمایی‌هایش بهترین راه حل درمانی را برای شما پیدا کند. روان‌درمانی خود باعث صمیمیت بین پزشک و بیمار می‌شود. بنابراین هم شما و هم روانپزشک مربوطه به طور کامل روی روند صمیمیت طرفین سرمایه‌گذاری می کنید و این‌گونه روابط مؤثر بین شما و او باعث می‌شود راه حل اساسی برای شناخت خود و شناخت مشکلاتتان پیدا شود. شما می‌توانید به صورت آنلاین در سایت‌های مربوطه به دنبال یک روانشناس خوب باشید. این از مزایای اینترنتی شدن جهان است که می‌توانید حتی به بهترین‌ها دسترسی داشته باشید. سایت‌های معتبری که مشاوران آن در درمان و مشاوره در هر مسئله‌ای به شما کمک کنند. همچنین می‌توانید به جست‌وجوی حل مشکلات خود با پرسیدن سؤالات خودتان در این سایت‌ها بپردازید. دیوید استرنبرگ (LICSW)، بنیانگذار و مدیر گفت‌وگودرمانی واشنگتن، می‌گوید یکی دیگر از راه‌های عالی برای پیدا کردن یک درمانگر خوب این است که به توصیه دوستان یا اعضای خانواده پزشک خود را انتخاب کنید.
هنگامی که چند روانشناس را می‌شناسید بستگی به معیارهای شما دارد، می‌توانید ایمیل یا تماس تلفنی داشته باشید، هرچه در ذهن داشته باشید از طریق یک مکالمه واقعی ارائه کنید و یا شما با یک شخص دیگر یک رابطه خوب را برقرار می‌کنید و او می‌تواند از این نظر به شما کمک کند. استرنبرگ می‌گوید: “این یک ایده عالی برای هر کسی است که درمان خود را با تماس تلفنی شروع کند و درمان از این طریق به او پاسخ می‌دهد.”هر روانشناس می‌تواند با بیمار خود ارتباط دوستانه‌ای برقرار کند و از این طریق مشکلات او را مورد بررسی قرار دهد. اگر این تماس برقرار شود نباید فقط یک بار باشد بلکه این فرصت مناسبی است که سؤالاتی را طرح کنید مبنی بر اینکه، انتظار من در جلسه اول تا چه حدی باید باشد؟ و چگونه از این جلسات استفاده کنم و مکالمات تلفنی با یک روانشناس ترس حضوری رفتن نزد یک دکتر را کاهش می‌دهد. شما باید برای پیدا کردن یک روانشناس وقت بگذارید و بعد از اینکه با او آشنا شدید مسائلتان را بازگو کنید. این رابطه با دکترتان یکی از مهم‌ترین رابطه‌ها در طول زندگیتان است. یکی از بزرگ‌ترین اقدامات پیشگیرانه برای درمان ترس و اضطراب این است که فرد یک داستان از زندگی خود داشته باشد و آن را برای یک غریبه که به افکار و احساسات درونی افراد واقف است تعریف کند. برای کسانی که این‌گونه ترس‌ها را دارند این یک اقدام شجاعانه و یک درمان جدید است. به همین دلیل است که کارشناسان می‌گویند شما حداقل باید سه جلسه را با روانشناس خود صحبت کنید و با او وقتتان را بگذرانید تا احساس راحتی کنید. اگر نمی‌توانید از همان اول با روانشناس‌تان ارتباط برقرار کنید باید ابتدا بیشتر تلاش کنید و یا می‌توانید از دیگری کمک بگیرید.

انواع روانشناس

روانشناسی شامل شاخه‌های متفاوتی مانند عمومی، صنعتی سازمانی، کودک، کودکان استثنائی، روانشناسی اجتماعی و بالینی می‌باشد. روانشناسان در هر حوزه‌ای به شما کمک می‌کنند زندگی بهتری را تجربه کنید و بتوانید مسائل و مشکلات زندگی را با یک مشاوره و درمان علمی پشت سر بگذارید.

روانشناسان بالینی

آنها در جست‌وجوی یکپارچگی علم، تئوری و دانش بالینی هستند به منظور درک، جلوگیری و درمان اختلال روانشناختی و اختلال عملکردی و همچنین ارتقاء رفاه ذهنی و توسعه فردی هستند. روانشناسان بالینی نیز در تحقیق، تدریس، مشاوره، قانون، توسعه و مدیریت برنامه‌های انسانی مشارکت دارند. تمرکز اصلی بر روی این است که ارزیابی روانشناختی، فرمول‌بندی بالینی و روان‌درمانی را انجام دهد. در بسیاری از کشورها، روانشناسی بالینی یک حرفه در حیطه بهداشت روان است. این حوزه به طور کلی در سال 1896 با افتتاح اولین کلینیک روانشناسی در دانشگاه پنسیلوانیا توسط لاینتر ویتمر آغاز شده است. در نیمه اول قرن بیستم، روانشناسی بالینی بر روی ارزیابی روانشناختی تمرکز شد و توجه بسیار کمی به درمان داشت.

روانشناسی عمومی

پایه و اساس مطالعه علم روانشناسی است که با اصول اساسی، مشکلات و روش‌های انسانی، احساسات، انگیزه، یادگیری، حافظه، حس، تفکر، ادراک، پردازش و هوش در ارتباط است. رشته روانشناسی عمومی به بررسی ذهنیت افراد می‌پردازد و شامل شناخت، ادراک، رفتار و احساسات است. روانشناسی از زمانی که مردم شروع به فکر کردن در مورد دیگران کرده‌اند، آغاز شده است. با این حال، به عنوان یک رشته، از دهه 1800، خود را از طب سنتی جدا کرد. امروزه این یک علم شناخته شده است و به این معنی است که باید با حقایق تجربی مواجه شد و منطقی عمل کرد. با این حال، نوع علمی دشوار است، زیرا روانشناسان به طور مؤثر سعی دارند خودشان رفتار را مطالعه کنند. در نتیجه اگرچه روانشناسی یک علم است، هنوز هم تجربی است. هنوز هم بسیاری از نظریه‌های مختلف وجود دارد که بیش از نظریه‌ها دیگر به کار می‌رود.

روانشناسی کودک

یکی از مهم‌ترین نوع روانشناسی است که خانواده کودک بخصوص مادر خانواده باید تا حدودی در این باره اطلاعات داشته باشد. شخصیت پایه و اصلی هر فرد از دوران کودکی او شکل می‌گیرد، مهم‌ترین و تأثیرگذارترین دوره زندگی انسان‌ها دوره کودکی است. این نوع روانشناسی به استعدادیابی کودکان می‌پردازد و اگر کودک با نقص فیزیکی مواجه باشد به کمک یک روانشناس کودک می‌تواند زندگی خود را به صورت عادی و حتی با پیشرفت‌های بسیار عالی در یک جامعه مدرن طی کنند. درک فرزند شما یکی از مهم‌ترین چیزهایی است که باید شما به عنوان والدین یاد بگیرید. این نوع روانشناسی در هدایت و پرورش فرزندتان به هنگام رشد و بالغ شدن مؤثر است. شما باید در نظر داشته باشید که فرزند شما یک ویژگی شخصیت منحصر به فرد دارد که در طول زندگی پایدار باقی می‌ماند. یکی از راه‌هایی که می‌توانید فرزندتان را درک کنید این است که آنها را در خواب، خوردن یا بازی مشاهده کنید. به دنبال صفات سازگار باشید. کدام فعالیت را دوست داری؟ آیا تغییر برای آنها آسان است یا زمان لازم برای آشنایی با این موارد را نیاز دارید؟ اینها ویژگی‌های طبیعی کودک هستند و فرزند شما ممکن است یک استثنا باشد. بنابراین شما برای شناخت کودک خود به روانشناس یا حتی مشاور نیاز دارید تا بتوانید از رفتارهای او به صورت علمی آگاه شوید.
تا آنجا که ممکن است، زمان برای صحبت با فرزندانتان داشته باشید زیرا این امر برای کسب اطلاعات و درک بهتر او به شما کمک می‌کند. در مورد کودکان، به منظور درک افکار و احساسات آنها، نیاز است که از زبان کمتر استفاده کنید و بیشتر بیان صورت و زبان بدن مهم است. پرسیدن سؤالات به آنها اجازه می‌دهد تا احساسات خود را برای شما به اشتراک بگذارند.

جامعه روانشناسان

روانشناسان در جامعه برای حل مشکلات جامعه تلاش می‌کنند. دو نوع اصلی از آنها در جامعه وجود دارد. روانشناسان جامعه بالینی، ارائه‌دهنده خدمات بهداشت روان هستند که در نظم دادن به جامعه (به طور کلی، بخش عمومی) کار می‌کنند. آنها به طور مستقیم به روح انسان می‌پردازند. بیماران آنها ممکن است افرادی باشند که در یک جامعه کوچک زندگی می‌کنند و یا در یک جامعه بزرگ‌تر ترس حضور دارند. روانشناسان جامعه ممکن است برنامه‌ها یا ارزیابی‌های مربوط به فرد در جامعه را ارزیابی کنند. آنها ممکن است تحقیق کنند که فرد در یک جامعه ممکن است با چه مشکلاتی روبه‌رو شود و چگونه تعاملات اجتماعی را در یک جامعه انجام دهند. همچنین برای یک بیمار که بعد از بهبودی می‌خواهند وارد جامعه شوند چه کاری باید انجام داد. آنها ممکن است بر جمعیت خاصی تمرکز کنند: برای مثال جمعیت روستایی یا سالمندان. علاوه بر این روانشناسانی وجود دارد که بر اجتماع تأثیر دارند و برخی دیگر هستند که بر کار گروهی تأکید دارند. آنها افراد را در قالب گروه‌ها با رفتار و کردار آنها آشنا می‌شوند و اگر تشخیص دهند که فرد با مشکل خاصی روبه‌رو است به همراه کارگروه‌های اجتماعی از او حمایت می‌کنند تا زمانی که رو به بهبودی برود. روانشناسان با گفت‌وگوهای دوستانه می‌تواند به اعماق ذهن افراد پی ببرند و از این طریق راحت‌تر می‌توانند به افراد کمک کنند. در کل روانشناسی علمی است که با روان و روح انسان‌ها سروکار دارد و رفتارها و فرایندهای عملکردی انسان‌ها را در نظر می‌گیرد.
برای مشکلات روانی همانند مشکلات جسمی باید وقت گذاشت. اتفاقاً درمان‌های روانی بسیار وقت‌گیر و زمان‌بر هستند. زیرا عادات و رفتارهای فردی به صورت درست و نادرست در روان انسان از کودکی وارد شده است و این مشکلات به یکباره در روح انسان ظهور پیدا نمی‌کند. افراد دچار افسردگی می‌شوند و افسردگی باعث ناامیدی در زندگی می‌شود بنابراین این‌گونه افراد باید به صورت مداوم تحت نظر یک روانشناس باشند. برخی بیماری‌ها نیز در حد جنون است که این نوع بیماری‌های روحی روانی پس از تشخیص نیاز به مراجعه به روانپزشک دارد.
در كشورهاي پيشرفته مردم از روانشناسان و مشاوران در زندگی خود استفاده می‌کنند و همه افراد به آن علاقه‌مند هستند و حتی در برخی کشورها افراد روانشناس‌های مربوط به خود را به صورت فردی انتخاب می‌کنند و تقريباً هر فردی معمولاً در طول سال به روانشناس مخصوص خود مراجعه می‌کند. در كشورهاي پيشرفته افراد برای هر کاری که در زندگیشان مهم است به روانشناس مراجعه می‌کنند کارهایی مانند تصميم ازدواج يا مهاجرت و برای آموزش و تحصیلات و يا انتخاب شغل حتماً به مشاور مراجعه مي‌كنند و اين كار کاملاً یک روال عادی را داراست. بر این اساس در کشورهای جهان سوم به این امر کمتر توجه می‌کنند یا زمانی که بیماری به حد وخیمی می‌رسد یا افراد کاملاً افسرده می‌شوند به روانشناس مراجعه می‌کنند. از طرفی رفتار با بیماران روحی روانی نیز در جامعه بسیار مهم است. اینکه دیگران با آنها به درستی رفتار کنند.

روانشناس